من كه به كل آسمان ستاره اي نداشتم
                                                    غرق محبتت شدم عجب نشسته اي به دل
اي كه به يك نگاه خود سلسله بسته اي به دل
                                                    در اين جهان بي وفا عجب نشسته اي به دل
كمان ابروان تو قبله گه دلم شده
                                                   الا عزيز فاطمه عجب نشسته اي به دل
عشق تو اي دلبر من در دل من خيمه زده
                                                   ربوده اي دل مرا عجب نشسته اي به دل
هزار ليلي ار به من اذن وصال خود دهد
                                                   رها نميكنم تو را عجب نشسته اي به دل
زلف دو تا و خال تو قبله عشق من شده
                                                   اسير خنده ات شدم عجب نشسته اي به دل
اگر مرا بخواني ام وگر مرا براني ام 
                                                   نمي روم ز كوي تو عجب نشسته اي به دل
شمع شبستان دلم دو چشم پر ز نور توست
                                                  در شب من شعله زدي عجب نشسته اي به دل
مردم آخر زمان شكسته اند دل مرا
                                                  مشكن تو اين دل مرا عجب نشسته اي به دل