ام البنين جاي نگراني نيست ، دستان فرزند تو ايرادي ندارد ، علي براي چيز ديگري گريه مي كند ، شايد براي روز مبادا !!

اولين كلامي كه به نوزادت آموخته اي چيست ؟ مامان ، بابا ؟ يا ، حسين ؟ !! براي چه حسين ؟ نگو! مي دانم ، براي روز مبادا !!

اينقدر خيره به چشمانش نگاه نكنيد ، چشمانش چشمه جوشان آفتاب است، ببينيد چه درخششي دارد ، نافذ و بي همتا ! اگر مي بينيد بين شما بيشتر به حسين نگاه مي كند ! اين از باب روز مبادا است !! آخه او هم نگران است .

خدا يا اين نوزاد چه مي خواهد بگويد ، همه خيره به او نگاه مي كنند و او خيره به لبهاي حسين ، نكند بين چشمان او و لبهاي حسين ارتباطي باشد !!

حسين جان تو ديگر بخند ! ذخيره روز مبادايت آمد ، كسي كه امانت دار طراوت لبهاي توست ! مادرش به او گفته تو را برادر صدا نكند ، اما او نگهبان و ساقي خيمه هاي توست . همبازي علي اصغر ، آرام كننده رقيه ، معلم قاسم ، رفيق علي اكبر ، لبخند بزن عباس آمد .

مطمئن باش يوسف زهرا ، عباس حتي براي تو به لبهايش هم رحم نمي كند ، او خوب مي داند لب خشك امام زمان يعني چه ؟ او غيرت الله است ، نگران نباش او عباس است و عباس بي همتاست !!